TÝLKÝ ÝLE TAVÞAN V.Ý.Dal'in Rus Halk Masalý Derlemesinden
Evvel zaman içinde bir tilki ile bir tavþan yaþardý.
Tilki'nin evi buzdan, Tavþan'ýn evi hasýrdandý.
Tilki, buz penceresinden baktý...
ve güldü Tavþan'a:
Bakýn þu kara cahile, ne biçim bir virane yapmýþ kendine.
Bir de benimkine bakýn: hem temiz, hem aydýnlýk...
... kristal bir saray adeta!
Bahar gelince,
Tilki'nin sarayý...
eridi.
O da Tavþan'ýn evine
yerleþmeye
karar verdi.
Tavþancýk baþladý aðlamaya
ve amaçsýz, kararsýz yürümeye.
Yolda karþýsýna Boz Kurt çýktý.
Selam, Tavþan!
Merhaba, Kurt!
Neden aðlýyorsun, nedir bu hüzün?
Ben aðlamayayým da kim aðlasýn?
Benim evim hasýrdan, Tilki'nin evi buzdandý.
Evi eridi gitti, suya karýþtý.
O da benimkini aldý, þimdi býrakmýyor, gireyim.
Dur bakalým, dedi Kurt,
þimdi atarýz onu evden.
Biraz zor atarýz, adamakýllý yerleþti eve.
Tilki'yi atmazsam evden, bana da Kurt demesinler!
Tilki Haným, boþalt bakalým evi!
Tilki cevap verdi:
Bana bak! Gelirsem oraya...
seni parçalarým, parçalarýný da havaya saçarým.
Amma da sinirliymiþ, diye söylendi Kurt.
Korktu ve hemen ormana kaçtý.
Tavþan ise aðlamaya devam etti.
Ýþte Ayý geliyor ve bakýn, ne diyor:
Selam, Tavþan!
Merhaba, Mihail Potapiç.
Nedir bu hüzün, neden aðlýyorsun?
Ben aðlamayayým da kim aðlasýn?
Benim evim hasýrdan, Tilki'nin evi buzdandý.
Tilki'nin evi eridi,
o da benimkini aldý, þimdi de býrakmýyor, gireyim evime.
Biz de onu atalým öyleyse!
Yok, Mihail Potapiç, zor biraz.
Kurt denedi, olmadý. Sen de atamazsýn.
Tilki'yi atmazsam evden, bana da Ayý demesinler!
Tilki Haným, boþalt bakalým evi!
Tilki Haným, boþaltýr mýsýnýz evi!
Tilki cevap verdi:
Bana bak, yumru ayak! Gelirsem oraya...
seni parçalarým, parçalarýný da havaya saçarým.
Amma da acýmasýzmýþ, diyebildi sadece Ayý.
Ve hemen tabanlarý yaðladý.
Tavþan ise aðlamaya devam etti.
Selam, Tavþan! Neden aðlýyorsun?
Tilki evimi elimden aldý.
Biz de onun elinden alalým öyleyse!
Yok, Öküz, alamazsýn.
Kurt denedi, olmadý. Ayý denedi, olmadý.
Sen de alamazsýn.
Tilki'yi atmazsam evden, bana da Öküz demesinler!
Ýþte Horoz geliyor.
Tavþan'ý görünce þöyle dedi:
Selam, Tavþan!
Merhaba, Horoz!
Nasýl gidiyor hayat? Nedir bu hüzün, neden aðlýyorsun?
Ben aðlamayayým da kim aðlasýn? Yuvamdan ettiler beni.
Benim evim hasýrdan, Tilki'nin evi buzdandý.
Evi eridi gitti, o da benimkini aldý.
Þimdi de býrakmýyor, gireyim evime.
Biz de onu atalým öyleyse!
Biraz zor atarsýn, Horoz.
Adamakýllý yerleþti eve.
Kurt denedi, olmadý.
Ayý denedi, olmadý.
Öküz denedi, olmadý.
Sen nasýl becereceksin?
Önce deneyelim, sonra aðlarýz. dedi Horoz.
Tilki'yi atmak için birlikte yola koyuldular. Bir de türkü tutturdu Horoz:
Kýlýcý asýp omzuna, Horoz düþtü yollara.
Tilki'nin derisini yüzecek, Kendine þapka dikecek.
Çýk dýþarý, Tilki! Kolla kendini!
O günden sonra Horoz ile Tavþan hiç ayrýlmadýlar.